Tarihkonuşma konusu
Eyfel Kulesi geçici bir sergi yapısı olarak, yirmi yıl sonra sökülmek üzere inşa edildi; onu kurtaran şey estetik değeri değil, tepesine kurulan telsiz antenlerinin askeri işe yaramasıydı. Bugün bir şehrin ruhu sayılan bir simgenin, salt işe yaradığı için ayakta kalmış olması, 'ikonik' dediğimiz şeylerin çoğunun aslında hayatta kalmış tesadüfler olduğunu düşündürüyor.
— Eyfel Kulesi ve telsiz anteni
bu konuyla pratik yap
Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla. Notlarını post-it panosuna al.
benzer konular
- Salem cadı davalarındaki 'büyülenme' belirtilerinin bir açıklaması, çavdarda yetişen ve LSD'ye benzer maddeler içeren bir mantar zehirlenmesi olabilir. Bir kasabanın toplu histerisinin ardında ekmekteki bir mantarın yatabilmesi, 'kötülük' ve 'delilik' diye açıkladığımız olayların ne kadarının aslında biyoloji olduğunu sordurmuyor mu?
- Berlin Duvarı'nın yıkılışını başlatan şey bir devrim değil, bir sözcünün basın toplantısında seyahat kurallarını yanlış okuyup 'hemen, şimdi' demesiydi; kalabalık kapılara yüklendi ve geri dönüş kalmadı. Bir çağı bitiren anın koca bir plandan değil de bir dil sürçmesinden doğması, tarihin ne kadarının niyet, ne kadarının kaza olduğunu belirsizleştiriyor.
- Dinozorları sildiği düşünülen asteroit birkaç saat farkla, okyanusa değil de sığ bir kükürt yatağına çarptığı için ölümcül oldu; başka bir noktaya düşse yaşam bugün bambaşka olabilirdi. Bütün memelilerin, dolayısıyla insanın var oluşunun bir taşın çarpma açısına bağlı kalması, 'biz olmak zorundaydık' duygusunun ne kadar temelsiz olduğunu gösteriyor.
- İnsanlar yüzyıllarca domatesi zehirli sandı çünkü asitli domates kurşunlu kalay tabaklardan zehir çekiyor, asıl zehir domatesten değil tabaktan geliyordu. Suçu yanlış şeye yüklemenin bir yiyeceği nesiller boyu 'tehlikeli' ilan etmesi, bugün de suçladığımız şeylerin gerçek suçlu mu yoksa sadece görünen yüz mü olduğunu sordurmuyor mu?
- Havai fişek ve barut, savaş için değil, kötü ruhları kovmak ve ölümsüzlük iksiri aramak isteyen simyacılar tarafından tesadüfen bulundu; ölüm silahı, ölümsüzlük arayışının yan ürünüydü. Sonsuz yaşam peşindeki bir arayışın tarihin en ölümcül icadını doğurması, iyi niyetli hedeflerin sonuçlarını gerçekten öngörebileceğimize dair inancı sarsmıyor mu?