Edebiyatkonuşma konusu
Antik trajedide "hamartia", kahramanı yıkıma götüren o ölümcül kusur ya da hatadır. Oidipus kaderinden kaçmaya çalışırken tam da kaderini gerçekleştirir: kehanet neden kendi kendini doğurur?
— Aristoteles, Poetika / Sofokles, Kral Oidipus — hamartia
bu konuyla pratik yap
Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla. Notlarını post-it panosuna al.
benzer konular
- "Katharsis": trajediyi izlerken acı ve korku duyarken tuhaf bir arınma yaşarız. Başkasının felaketini seyretmek insanı neden rahatlatır, hatta iyileştirir?
- Nietzsche'nin "bengi dönüş"ü: yaşadığın hayatı, tüm acılarıyla, sonsuz kez aynen tekrar yaşamaya mahkûm olsaydın, buna "evet" diyebilir miydin? Bu bir lanet mi, sınav mı?
- Melville'in kâtibi Bartleby her isteğe "Yapmamayı tercih ederim" diye cevap verir; ne kabul ne ret. Hiçbir gerekçe sunmayan bu pasif direniş neden bu kadar sarsıcı?
- Goethe'nin Faust'u sonsuz bilgi ve deneyim için ruhunu şeytana satar. Anlam arayışı, tatmin olmamayı sürdürmekte mi yatar; "dur, güzelsin" dediğin an mahvolur musun?
- Camus'nün Yabancı'sında Meursault annesinin cenazesinde ağlamadığı için, cinayetten çok "duygusuzluğu" yüzünden yargılanır. Toplum bir insanı eylemi için mi, hissetmeme biçimi için mi cezalandırır?