Felsefekonuşma konusu
Bir insanın ölümünden yüz yıl sonra onu hatırlayan kimse kalmaz. Sanki hiç yaşamamış gibi olur. Peki bir hayatın anlamı onu hatırlayanlara bağlıysa, evrende sonunda kimsenin kalmayacağını bildiğimizde her şey en baştan anlamsız mı?
— anlam ve fanilik, nihilizm
bu konuyla pratik yap
Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla. Notlarını post-it panosuna al.
benzer konular
- Aynı hayatı, tüm acıları ve mutluluklarıyla sonsuz kez tekrar tekrar yaşayacağını bilsen, bu düşünce seni ezer mi yoksa özgürleştirir mi? Bir hayat ancak sonsuz kez yaşamaya değecekse gerçekten 'iyi' bir hayat mı?
- Bir yığın kum düşün; tek tek tane çektikçe hangi tanede 'artık yığın değil' olur? Net bir sınır yok. Peki 'çocuk' ne zaman 'yetişkin' olur, 'sen' ne zaman 'başka biri' olursun? Belki kimlik keskin değil, hep bulanık bir şeydir.
- Acıyı hissetmesen, aç kalsan bile açlığı duymasan hayatta kalman imkânsızlaşırdı. Yani acı bir kusur değil, seni sana bağlayan şey olabilir. Peki hiç acı çekmeyen bir varlık gerçekten 'yaşıyor' sayılır mı?
- Bir yalanı yeterince çok insan yeterince uzun süre inanırsa, o bir bakıma 'gerçek' gibi işler: para, ülke, şirket hepsi böyle. Peki paylaşılan inançtan başka dayanağı olmayan bu şeyler mi aslında dünyamızı yöneten en güçlü gerçekler?
- Sağlıklı bir insanın organlarıyla beş kişiyi kurtarabilecekken, onu öldürmek neden korkunç gelirken; frene basmayıp beş kişi yerine bir kişiye çarpmayı seçmek daha kabul edilebilir görünür? İkisinde de bir kişi ölüp beş kişi yaşıyor, aradaki fark tam olarak ne?