Edebiyatkonuşma konusu
García Márquez'in Macondo'sunda ölüler yaşayanlarla konuşur, yağmur dört yıl sürer ve kimse şaşırmaz. "Büyülü gerçekçilik" olağanüstüyü sıradanlaştırarak gerçeği daha mı gerçek kılar?
— García Márquez, Yüzyıllık Yalnızlık — büyülü gerçekçilik
bu konuyla pratik yap
Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla. Notlarını post-it panosuna al.
benzer konular
- Beckett'in oyununda iki adam gelmeyecek birini sonsuza dek bekler; hiçbir şey olmaz, kimse gelmez. Beklemenin kendisi bir hayat biçimi olabilir mi; umut bir tuzak mı?
- Dostoyevski'nin Büyük Engizitör'ü İsa'ya "insanlar özgürlüğü taşıyamaz, biz onları mutlu etmek için ellerinden aldık" der. İnsan gerçekten özgürlükten çok güvenliği mi ister?
- Ovidius'un dönüşümlerinde Narkissos kendi sudaki yansımasına âşık olup ondan kopamadığı için ölür. Kendine hayranlık bir tür kör olma mı; kendini sevmekle kendini görmek aynı şey mi?
- Sylvia Plath'ın "sırça fanus"u, insanı kendi bunaltıcı havasında hapseden görünmez bir cam kavanozdur. Depresyon neden içeriden bakıldığında dünyayı çarpıtan bir cam gibidir?
- Cervantes'in Don Kişot'u yel değirmenlerini dev sanıp saldırır; çılgın mı, yoksa dünyayı olduğu gibi değil olması gerektiği gibi mi görüyor? İdealizm bir tür delilik mi?