Tarihkonuşma konusu
Piramitleri köleler değil, büyük ölçüde maaşlı, bira ve ekmekle beslenen, mezarları özenle yapılmış işçiler inşa etti; 'kırbaç altında köleler' imajı büyük ölçüde Hollywood ve eski önyargılardan geliyor. Bir anıtı 'zorbalıkla mı yoksa örgütlü emekle mi' hayal ettiğimiz, aslında kendi çağımızın çalışma anlayışını geçmişe yansıtmamız değil mi?
— Giza işçi mezarları, arkeolojik bulgular
bu konuyla pratik yap
Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla. Notlarını post-it panosuna al.
benzer konular
- Klavyedeki QWERTY dizilimi hızlı yazmak için değil, eski daktilolarda tuşların birbirine takılmasını yavaşlatmak için tasarlandı; makine sorunu çözüleli çok oldu ama biz hâlâ o eski engelle yazıyoruz. Artık var olmayan bir problemin çözümünü her gün parmaklarımızla tekrarlamamız, hayatımızdaki kaç alışkanlığın ölü sebeplerin hayaleti olduğunu düşündürüyor.
- Radyo ilk çıktığında insanlar onu bugünkü gibi 'arka planda çalan' bir şey değil, ailecek karşısına geçip dinlenen, sinema gibi bir olay olarak yaşadı; teknolojinin 'sıradanlaşması' zaman aldı. Bugün dikkatimizi dağıtan telefonun bir gün radyo gibi görünmez bir fon olup olmayacağı, teknolojiyle ilişkimizin kalıcı değil sürekli değişen bir şey olduğunu gösteriyor.
- Soğuk Savaş'ta dünya, tek bir Sovyet subayının bilgisayarın 'ABD füze fırlattı' alarmını hata sayıp emirlere karşı gelmesiyle nükleer savaştan kıl payı döndü. Milyarlarca insanın kaderinin bir kişinin sezgisine ve itaatsizliğine bağlı kalması, 'sistemler bizi güvende tutar' inancının ne kadar kırılgan olduğunu ortaya koyuyor.
- Renkler tarih boyunca sabit değildi: eski Yunanlıların metinlerinde 'mavi' kelimesi neredeyse hiç geçmez, deniz 'şarap rengi' diye anlatılır; bir rengi adlandıramayınca belki de tam olarak 'göremiyorlardı'. Kelimelerin gördüğümüz dünyayı bu kadar şekillendirebilmesi, bugün adını koyamadığımız için fark edemediğimiz neler olduğunu merak ettiriyor.
- Yumuşak, olgun muzun kırmızı çeşidi gibi bugün yediğimiz muz, aslında elli yıl önce yenen türden değil; asıl lezzetli çeşit bir salgınla neredeyse yok oldu ve şimdikini yedek olarak yiyoruz. 'Muz tadı' dediğimiz o yapay şeker tadının aslında artık var olmayan bir meyveyi taklit etmesi, damak tadımızın bir hayalete sadık kaldığı anlamına mı geliyor?