Tarihkonuşma konusu

Ampulün mucidi genelde Edison sanılır ama o aslında onlarca kişinin çalışmasını satın alıp geliştirdi ve asıl dehası icatta değil, patent ve pazarlamadaydı. Bir buluşu tek bir dâhiye mal etme ihtiyacımız, aslında binlerce anonim emeği tek bir yüze indirgemek anlamına geliyorsa, 'mucit' dediğimiz şey bir kişi mi yoksa bir hikaye mi?

— Edison ve ampul, kolektif icat tarihi

bu konuyla pratik yap

Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla. Notlarını post-it panosuna al.

benzer konular

Ortaçağda insanlar bugünkü gibi tek uzun uyku yerine 'iki bölümlü uyku' uyurdu: gece yarısı uyanıp bir iki saat okur, dua eder, konuşur, sonra tekrar yatarlardı. Kesintisiz sekiz saatlik uykunun 'doğal' olduğu inancının aslında yapay ışık ve sanayiyle gelmiş yeni bir şey olması, gece yarısı uyanmalarımızın belki de bir bozukluk değil eski bir hafıza olduğunu düşündürüyor.
Pembe uzun süre 'erkek rengi', mavi ise 'kız rengi' sayıldı; bugünkü katı ayrım ancak 20. yüzyıl ortasında pazarlamayla yerleşti. Doğuştan sanılan bir 'kız-erkek' kuralının aslında birkaç kuşaklık bir reklam kararı olması, en kesin sandığımız kimlik işaretlerinin bile ne kadar kolay tersine dönebildiğini gösteriyor.
Eyfel Kulesi geçici bir sergi yapısı olarak, yirmi yıl sonra sökülmek üzere inşa edildi; onu kurtaran şey estetik değeri değil, tepesine kurulan telsiz antenlerinin askeri işe yaramasıydı. Bugün bir şehrin ruhu sayılan bir simgenin, salt işe yaradığı için ayakta kalmış olması, 'ikonik' dediğimiz şeylerin çoğunun aslında hayatta kalmış tesadüfler olduğunu düşündürüyor.
Salem cadı davalarındaki 'büyülenme' belirtilerinin bir açıklaması, çavdarda yetişen ve LSD'ye benzer maddeler içeren bir mantar zehirlenmesi olabilir. Bir kasabanın toplu histerisinin ardında ekmekteki bir mantarın yatabilmesi, 'kötülük' ve 'delilik' diye açıkladığımız olayların ne kadarının aslında biyoloji olduğunu sordurmuyor mu?
Berlin Duvarı'nın yıkılışını başlatan şey bir devrim değil, bir sözcünün basın toplantısında seyahat kurallarını yanlış okuyup 'hemen, şimdi' demesiydi; kalabalık kapılara yüklendi ve geri dönüş kalmadı. Bir çağı bitiren anın koca bir plandan değil de bir dil sürçmesinden doğması, tarihin ne kadarının niyet, ne kadarının kaza olduğunu belirsizleştiriyor.