Psikolojikonuşma konusu
Çift dilli çocuklar iki dili karıştırmaz, ama hangi dilin kime ait olduğunu şaşırtıcı erken öğrenir: anneyle Türkçe, babayla İngilizce. Bir yaşındaki bebek bile konuşanın yüzüne göre dil değiştiriyor. Bu kadar küçük bir zihin, dili kişilere nasıl bu kadar temiz bağlıyor?
— erken iki dillilik / dil ayrımı (bir kişi bir dil)
bu konuyla pratik yap
Süreyi ayarla (5-30 dk), istersen 20 saniye hazırlan, konuşmaya başla. Notlarını post-it panosuna al.
benzer konular
- 'Merhaba' bile aslında bir emir gibi: dil bizi her cümlede birine hitap etmeye, birinden bir şey istemeye zorlar. Ama bazı diller 'teşekkür ederim' demeyi gereksiz bulur çünkü yardımlaşma zaten varsayılır. Sürekli 'lütfen, teşekkürler' demek bizi daha mı kibar, yoksa daha mı mesafeli yapıyor?
- Bir olayı hatırlarken aslında onu her seferinde yeniden kurarız ve bu kurgu büyük ölçüde kelimelerle olur; anlattıkça hatıra kelimelere göre şekil değiştirir. Bir yüzü kelimelerle tarif etmek, sonradan o yüzü tanımayı zorlaştırıyor bile. Anlatmak bir hatırayı korumak mı, yoksa yavaşça bozmak mı?
- Sağırların işaret diliyle rüya gördüğü, hiç ses duymadan 'iç konuşmalarını' ellerinde yaptığı biliniyor. Yani iç ses illa 'ses' değil, dilin kendisi. Düşünmek için gereken şey ses mi, kelime mi, yoksa sadece bir yapı, bir dilbilgisi mi?
- Bir kelimeyi öğrenmeden önce o kavram bulanık, öğrendikten sonra ansızın her yerde onu görürsün; 'schadenfreude'yi duyunca birden herkeste onu fark edersin. Kelime yeni bir şey mi yaratıyor, yoksa hep orada olanı görünür mü kılıyor? Bilmediğimiz kavramların dünyasında kaç şey gözümüzün önünde ama görünmez?
- İncir ağacı paradoksu: Sylvia Plath'ın anlatıcısı, her biri bir hayat olan incirlerin arasında seçim yapamadığı için hepsinin gözünün önünde çürümesini izler. Bir dalı seçmek diğer tüm dalları öldürmek anlamına geliyorsa, seçmemek de bir seçim değil midir?